Dizzy schreef: 3 maanden geleden
Er zijn controle artsen te weinig, ook experten zijn druk bezet en soms pas na maanden te consulteren. Kortom, dat voorstel werkt in de praktijk gewoon niet.
Dat kan, maar dat mag niet het probleem zijn van de patient zelf.
De patient is iemand die in een zwakke positie staat; het moeten de specialisten onder mekaar zijn die het uitvechten, niet de patient die van het kastje naar de muur gestuurd wordt voor nog meer papierwerk.
Nee, waar het hier gaat is niet het welzijn van de patient, zelfs niet het bestrijden van fraude, het is puur een goedkope besparingsoperatie op kap van de zwakkeren in de maatschappij.
Dizzy schreef:
Wie iets heeft dat wettelijk niet bestaat kan niet ziek verklaard worden als er geen andere reden is.
Maar die personen zijn vaak (aantoonbaar) ziek. Enfin, de symptomen zijn zwart op wit bevestigd; men kan of wil er alleen geen labeltje op kleven; of erger nog, er kleeft een label op dat door de medische wereld erkend wordt, maar niet door de overheid.
Dat is dus pure kafka, en dat is net wat aangepakt moet worden.
Men kan de "profiteurs" pas aanpakken nadat alle mensen met echte symptomen erkend zijn.
Het kan toch echt niet dat men tegen een progeriapatient zegt "je ziekte is niet erkend, dus je hebt geen handicap; je hebt dus ook geen recht op terugbetalingen van bv aanpassingen voor de stuurinrichting van je wagen, want op papier hoeft dat niet". Terwijl je *letterlijk* kan zien dat dat niet het geval is.
Van zodra we in een systeem zitten van "computer says no", en het papierwerk is belangrijker dan de persoon, zijn we verkeerd bezig.
Dizzy schreef: 3 maanden geleden
Er zijn hier inderdaad overmatig veel langdurig zieken en daar kunnen meerdere verklaringen voor zijn maar dat controle artsen te streng zouden zijn is daar niet bij. Hoe we met minder strenge controle artsen naar minder langdurig zieken komen is me ook nog altijd niet duidelijk.
Beiden kunnen tegelijk waar zijn.
Je kan *en* teveel langdurig zieken hebben, *en* te strenge controleartsen.
Dit kan enkel niet als je ervan uitgaat dat het teveel enkel aan te lakse artsen gerelateerd is. Dat is het uiteraard niet.
Belgie staat bekend om zijn te strakke en inflexibele arbeidsmarkt, van werkgever uit.
Werkgevers mogen nog altijd quasi ongestraft reintegratietrajecten weigeren.
De verhalen over "mijn baas zegt 100% terug of niet terug" zijn legio.
In Belgie kunnen de meesten enkel ofwel volledig ziek zijn, ofwel niet.
Deeltijds ziek is een statuut dat afgestraft wordt langs alle kanten. Dan moet je niet verbaasd zijn dat we te veel langdurig zieken hebben.
- Progressief werk mag door werkgevers geweigerd worden.
- Mensen die het doen, worden extra bestraft op hun belastingsaanslag, waardoor het sop de kool niet waard is.
- Zij die progressief/deeltijds ziek willen worden (maw ziek maar nog deeltijds werken ipv voltijds) verliezen dan ook hun voltijdse rechten, waardoor ze bij latere uitval ook maar deeltijdse uitkeringen trekken; elke arts zegt tegen hen "val liever direct uit of ge hebt later miserie".
- Mensen te vroeg terug aan het werk sturen kost de overheid nog meer, want veel grotere kans op herval.
- De deeltijdse jobs die vroeger ingevuld werden door oa zieken, zijn nu ook vaak weg en vervangen door flexijobs.
- Sommige zieken mogen (als progressief werk door de huidige werkgever geweiger werd) een flexijob doen in combinatie met hun uitkering, als een soort vervanger van progressief werk. Daar werd laatst door de politiek schandaal van gesproken, want "omg, zieken combineren hun uitkering met flexijobkes, dat kan toch niet, de profiteurs". Je kan niet willen dat ze het werk hervatten, en tegelijk schande spreken van de systemen die hen toelaten dat te doen.
- De mensen die als "kunnen werken" worden bestempeld, kunnen dat lang niet allemaal doen zonder aangepaste job; "kunnen werken" betekent niet "kan terug voltijds aan de slag in een gewoon arbeidsritme met alle prestatiedruk die daarbij hoort"; dat wordt voor het gemak ook vaak vergeten. De lat zal ook (veel) lager moeten aan de kant van de werkgever.
- En last but not least worden bedrijven nog altijd te weinig bestraft als ze te veel personeel hebben dat uitvalt; de bedrijfscultuur moeten ze vooral niet veranderen.
Los dit allemaal eerst ns op, alvorens naar de zieken zelf met de vinger te wijzen.
Van zodra mensen met ziektes deeltijds kunnen werken, met behoud van uitkering, zonder afgestraft te worden via de belastingen, en die jobs ook bestaan (bedrijven quota opleggen voor het aannemen van zwakkere mensen zoals gehandicapten, zieken, ouderen, ...), dan zal je zien dat de cijfers verbeteren.
En ook collega's zijn vaak jaloers omdat "hun zieke/gehandicapte collega in hun ogen minder hard mag/moet werken voor hetzelfde inkomen", en dat steekt vaak hun ogen uit, dus worden zieken (en gehandicapten) liever geweerd.
Nu ook met dat recent nieuws over dat onderzoek.
Men doet in 2020 een steekproef op een 290-tal nieuwe dossiers, en +50% daarvan bleken terecht geflagd te zijn geweest.
Een selectie van nog geen 300 dossiers uit de 500000 zieken die ons land telt, is statistisch gewoon niet representatief; men kan daar dus absoluut niet op extrapoleren dat "de helft van de zieken kunnen werken". Dat is gewoon kwaadwillig misinformatie verspreiden.
Zeker omdat er een soortgelijk onderzoek is uit 2024, dat van de geteste gevallen vond dat een kwart onterecht ziek was; dat is dus een halvering van de gevallen. Als je al een conclusie zou kunnen trekken, is die dus dat het er serieus op verbeterd is.
