Planbureau: 8 nieuwe kerncentrales zijn nodig

[R2D2]

Ja 2034!
Time will tell!

[Ordon]

Ah, ja, dan zal je allicht in snelheid genomen worden.

Je had beter je huiswerk gemaakt in plaats van snel te reageren.

[Dizzy]

Blij met een dode mus nummer zoveel

De bouw zal stapsgewijs gebeuren. Tegen 2034 moet een eerste constructie klaar zijn op de site van SCK CEN in Mol. De reactor zal dienstdoen als onderzoeks- en testfaciliteit en als 'technologiedemonstrator'. In 2039 moet de eerste commerciële SMR uitgerold en in gebruik genomen worden.

8 jaar werken aan een testfaciliteit en -als alles goed gaat- tegen 2039 beginnen aan het bouwen van de eerste inzetbare SMR. Kortom bevestiging van wat hier al stond, 13 jaar niets en hopen en bidden dat men de problemen van de afgelopen 70 jaar op 13 jaar opgelost krijgt.

300 MW is minder dan een derde van een conventionele reactor, men moet er dus al 3 bouwen om 1 van de gesloten te compenseren. Tegen wanneer zijn die klaar 2055?

Ook grappig, ze zorgen voor minder afval want ze wekken minder energie op Economisch betekent dat dus afval voor minder energie en dat is eigenlijk negatief. Over de kostprijs wordt niet veel gelost, die is toch maar voor de burger.

Met deze dode mussen moeten we het dus stellen. Tegen 2039 zal het aandeel van nucleair verder geslonken zijn door jarenlange toename HE en dit tempo (dat nooit gerealiseerd werd) zal dan ook niet helpen. In de huidige realiteit zijn tegen dan de kerncentrales al dicht.

[Ordon]

De aanvraag om fabrieken te bouwen zijn van vorige maand binnen.

Slaap rustig verder.
Kijk nog wat in je boekje met dode mussen, slakken en hazen.

[R2D2]

@Ordon Jij blijkbaar wel.
Vertel dan eens hoe die planning haalbaar is als IAEA, WNA en FANC een realistische termijn op 11-23 jaar schatten.
FANC spreekt zelf van langere voorbereidingstijden omdat SMR-technologie nog zo nieuw is. (lees nog onbestaand).
Voorbereiding en studies: 3 – 7 jaar
Vergunningen en ontwerpgoedkeuring: 3 – 6 jaar
Bouw en testen: 5 – 10 jaar

Wat Mol betreft zitten we nog maar in de consultatiefase.
Misschien dat men ergens een shortcut vindt. Wellicht de vergunningsfase en veiligheidsstudies wat inkorten, want SMR is per definitie veilig.

Ik weet hoe zo een planningen tot stand komen: de druk is groot en dan wordt alles nog positief ingeschat door iedereen in de keten.
Voorwaarden, caveats en buffers worden in de communicatie graag overgeslagen.

Maar nogmaals: 2034, het zou straf zijn. Ik ben benieuwd.

[Ordon]

Voor 2034.
Ik heb niet gezegd die EAGLES-300 hé.

Doch ik herinner me dat je zo goed op de hoogte was.
Minstens deed alsof.

[R2D2]

Als je het dan toch zoveel beter weet: ik herhaal mijn vraag, gebaseerd op de door u geciteerde hoera-persberichten:

Vertel dan eens hoe die planning haalbaar is als IAEA, WNA en FANC een realistische termijn op 11-23 jaar schatten.

We zijn hier om bij te leren (en niet om te schelden en te kleineren).
Dus vertel me hoe dat uberhaupt mogelijk is op die termijn?

[Ordon]

Het staat zelfs online.
Je moet natuurlijk wel lezen, begin in dit topic.
Moet ik de paplepel bovenhalen?

En anders volg je Dizzy maar...

[Dizzy]

Wat R2D2 zegt klopt en wordt ook bevestigd binnen de sector als het niet om hoeraberichten gaat om de subsidiestroom op gang te houden. De aanvraag om fabrieken te bouwen zou vreemd zijn als je enkel nog maar een powerpoint hebt, het zal eerder voorbereiding van vergunningsaanvragen betreffen want men moet immers nog aantonen dat wat men wil bouwen wel werkt.

Om een werkend en commercieel levensvatbaar model van een loodgekoelde reactor (LFR) te realiseren, moeten er nog 4 grote barrières worden overwonnen. Deze problemen verklaren waarom de techniek, ondanks decennia aan theoretische kennis, nog niet breed wordt toegepast. 

1. De "Materialen-Paradox" (Corrosie & Erosie) 
Dit is technisch gezien de grootste hinderpaal. Vloeibaar lood is chemisch zeer agressief. Het probleem: Bij de hoge temperaturen die nodig zijn voor een hoog rendement, "vreet" het lood de beschermende oxidehuid van roestvrij staal weg. Hierdoor lost het staal van de reactorwand en de splijtstofstaven letterlijk op in het koelmiddel. De uitdaging: Wetenschappers moeten nieuwe legeringen ontwikkelen of een methode vinden om het zuurstofgehalte in het lood extreem nauwkeurig te regelen, zodat er precies genoeg zuurstof is om een beschermende laag te behouden, maar niet zoveel dat het lood zelf vervuilt. 

2. Operationele en Thermische Complexiteit 
Lood gedraagt zich heel anders dan water, wat leidt tot praktische nachtmerries voor ingenieurs. Stollingsgevaar: Lood stolt bij 327°C. Als de reactor uitstaat voor onderhoud, moet het hele systeem constant elektrisch verwarmd worden. Gebeurt dit niet, dan verandert de reactor in een gigantisch, massief blok metaal dat nooit meer bruikbaar is.
Ondoorzichtigheid: Je kunt niet "door" lood kijken. Bij traditionele reactoren kunnen camera's onder water kijken voor inspecties. Bij lood moet alles gebeuren met dure ultrasone sensoren (vergelijkbaar met een echo in het ziekenhuis), wat onderhoud traag en riskant maakt.
Gewicht: Lood is loodzwaar. Dit vereist extreem sterke pompen om het vloeibare metaal rond te duwen en een zeer zware fundering die bestand is tegen de traagheidskrachten van al dat gewicht tijdens een eventuele aardbeving. 

3. Economische en Regelgevende Horden 
De weg van een laboratorium naar een commerciële centrale is lang en duur. 
Hoge opstartkosten: Omdat er nog geen "standaardontwerp" is, is de bouw van een eerste model (First-of-a-Kind) extreem duur. Investeerders zijn voorzichtig omdat de terugverdientijd onzeker is.
Vergunningen (Licensing): Alle huidige veiligheidsregels zijn geschreven voor watergekoelde reactoren. Toezichthouders moeten vanaf nul bepalen wat "veilig" is voor een loodreactor. Dit proces alleen al duurt vaak 10 tot 15 jaar.
Keten van brandstof: Deze reactoren werken het beste op een specifiek type brandstof (vaak met een hogere verrijking of gerecycled afval). De fabrieken om deze brandstof op grote schaal te maken, bestaan momenteel nog niet. 

4. Chemische Zuiverheid Polonium-vorming
Als je lood (of de lood-bismut variant) bestraalt met neutronen, ontstaat er Polonium-210. Dit is een zeer radioactieve stof die gevaarlijk is als deze vrijkomt. Het filtersysteem om het lood schoon te houden van dergelijke bijproducten moet nog op industriële schaal worden bewezen. 

Kortom, wie deze uitdagingen ernstig bekijkt beseft al snel dat het niet voor morgen is en ook niet voor overmorgen. Het past wel binnen het streven naar en het klinkt leuk als je geld moet gaan bedelen voor deze bodemloze put wat het al 70 jaar is. Daar komen dus best nog heel wat jaren bij en ondertussen is de haas al lang vertrokken.

[Ordon]

als je geld moet gaan bedelen

Volledig met private gelden.

[Dizzy]

Buiten de subsidies dan

De financiering van loodgekoelde reactoren is een mix van nationale overheidssteun en Europese onderzoeksprogramma's.
MYRRHA (België)
België is de absolute koploper qua investeringen in deze technologie.
Federale investering: De Belgische overheid heeft in 2018 een budget van 558 miljoen euro SCK CEN vrijgemaakt voor de periode 2019-2026. In het kader van de energietransitie en de verlenging van de kerncentrales is er via de federale begroting nog eens 100 miljoen euro extra uitgetrokken voor onderzoek naar SMR's, waarbij loodkoeling een speerpunt is. De totale kosten voor MYRRHA worden geschat op ruim 1,5 miljard euro, waarbij België hoopt op aanvullende Europese partnerschappen.

ALFRED (Roemenië/EU)
De financiering voor ALFRED is gefragmenteerder en afhankelijker van internationale consortia.
FALCON Consortium: De financiering komt van een samenwerkingsverband tussen Ansaldo Nucleare (Italië), ENEA en ICN (Roemenië).
Europese bijdrage: Het project ontvangt steun via het Euratom-programma voor onderzoek en opleiding. Specifieke bedragen fluctueren per onderzoekscyclus, maar het gaat om tientallen miljoenen euro's aan gedeelde onderzoekssubsidies voor het ESNII-initiatief. Roemenië probeert daarnaast Europese structuurfondsen aan te wenden voor de bouw van de testfaciliteiten in Pitești.

Europese Unie
De EU steunt deze technologie niet rechtstreeks als commerciële bouw, maar via onderzoeksbeurzen: Horizon Europe / Euratom: Projecten zoals PASCAL en PATRICIA (die onderzoek doen naar de veiligheid van loodreactoren) ontvangen miljoenen euro's aan subsidies. Het PASCAL-project ontving bijvoorbeeld circa 5 miljoen euro om specifiek de thermische hydraulica van lood te testen. SMR Alliantie: Recent heeft de Europese Commissie de Industrial Alliance for SMRs gelanceerd om de financiering van dit soort projecten (inclusief LFR) te stroomlijnen richting 2030.

België trekt dus veruit de grootste portefeuille open voor een enkel project (>650 miljoen euro), terwijl andere projecten zoals ALFRED sterk leunen op grensoverschrijdende EU-subsidies en private durfkapitalisten.

[Ordon]

Er zijn inderdaad meerdere partijen mee bezig (LFR).
Afin, ja, sommigen zeggen dat er al 70 jaar "niks" gebeurt.
Komen ze zelf af dat er toch wel wat gebeurd.

[R2D2]

Het staat zelfs online.
Je moet natuurlijk wel lezen, begin in dit topic.
Moet ik de paplepel bovenhalen?

Ja, graag. Want anders wordt het wel een vreemde discussie.
Ik stel een pertinente vraag en jij antwoordt:
"zoek mijn antwoord op het internet..."

[Ordon]

Er gebeurt helemaal niks volgens sommigen.

In Europa zijn intussen wel wat partijen wakker geschud.

[Dizzy]

Met niks bedoelen we in realiteit iets bruikbaars, elektriciteit die we kunnen gebruiken. We zien veel aangekondigde testen, proeven, onderzoeken maar nog altijd geen commercieel werkende centrale. De problemen die hierboven genoemd zijn bestaan dan ook al decennia maar plots zou men op een paar jaar dat allemaal oplossen. Magie lijkt het wel want de ingenieurs van al de jaren voorheen waren blijkbaar oenen.

Experts en projectontwikkelaars hanteren momenteel de volgende tijdlijn:
De Testfase (2030 – 2035)
Rond deze periode hopen wetenschappers de belangrijkste technische barrières zoals corrosie en inspectietechnieken in de praktijk te bewijzen.
MYRRHA: Het doel is om tegen 2036 de reactor volledig operationeel te hebben. Dit is echter een onderzoeksreactor, bedoeld om te laten zien dat de materialen en de koeling op lange termijn standhouden.
ALFRED: Dit demonstratiemodel mikt eveneens op de periode rond 2030-2035 om aan te tonen dat loodgekoelde techniek veilig op een elektriciteitsnet kan worden aangesloten.

Commerciële Prototype-fase (2035 – 2040)
Tegen deze tijd moeten de regelgevende en economische problemen verholpen zijn.
Bedrijven zoals Westinghouse en het Britse newcleo mikken op de late jaren '30 voor hun eerste commerciële SMR's.
In deze fase moet bewezen worden dat de centrales niet alleen technisch werken, maar ook betaalbaar zijn om te bouwen in vergelijking met wind-, zon- of traditionele kernenergie.

Brede Marktintroductie (Na 2045)
Pas wanneer de prototypes uit de vorige fase succesvol zijn gebleken, kan de techniek op grote schaal worden uitgerold.
De "volwassenheid" van de techniek: Veel analisten (waaronder die van het IEA en de Europese Commissie) gaan ervan uit dat loodgekoelde reactoren pas na 2045 of 2050 een substantieel deel van de wereldwijde energiemix kunnen uitmaken.

Oftewel het verschil tussen theorie en praktijk.

[Ordon]

een substantieel deel van de wereldwijde energiemix

Owh, nu is het in één klap een substantieel deel...
Nogal een verschil met "niks".

[on4bam]

Veel analisten (waaronder die van het IEA en de Europese Commissie) gaan ervan uit dat loodgekoelde reactoren pas na 2045 of 2050 een substantieel deel van de wereldwijde energiemix kunnen uitmaken.

Binnen 20-25 jaar kunnen, niet zullen.
Kwestie van volledig te quoten en niet selectief.

[Dizzy]

Wederom het verschil tussen theorie en praktijk. De PFR-route is al eens geprobeerd, en mislukt uiteraard maar dan met natrium ipv lood. Dezelfde problemen als nu en gestopt door technische problemen en rendabiliteit. De afbraak is een nieuwe uitdaging.

De ontmanteling van de nucleaire site in Dounreay is een van de duurste en meest langdurige projecten in het Verenigd Koninkrijk. Omdat het werken met vloeibaar metaal (natrium) en experimentele brandstof extreem complex is, zijn de kosten over de jaren fors gestegen.

Volgens de meest recente rapporten van de Nuclear Decommissioning Authority worden de totale kosten voor het volledig saneren van de site geschat op ongeveer £2,9 miljard tot £3 miljard (omgerekend circa €3,5 miljard).

Om de site veilig te beheren en stap voor stap af te breken, geeft de Britse overheid jaarlijks grote bedragen uit:
Het jaarlijkse budget voor Dounreay schommelt rond de £200 miljoen per jaar.
Deze kosten dekken niet alleen de afbraak van de gebouwen, maar ook het beheer van het radioactieve afval en de beveiliging van de site.

De hoge kostprijs komt voort uit de unieke technische uitdagingen van de Prototype Fast Reactor (PFR):
Natriumverwijdering: Het vloeibare natrium moet chemisch worden geneutraliseerd. Dit is een gevaarlijk en traag proces omdat natrium explosief reageert op water en lucht.
Vervuiling: Er is sprake van historische vervuiling, waaronder radioactieve "deeltjes" op de nabijgelegen stranden, die voortdurende monitoring en schoonmaak vereisen.
Lange tijdlijn: Het project duurt veel langer dan gepland. De huidige schatting is dat de site pas rond 2070 volledig "vrijgegeven" kan worden voor ander gebruik. Oorspronkelijk hoopte men dit veel eerder te bereiken.

Hoewel £3 miljard enorm klinkt, valt het in het niet bij Sellafield (de grootste nucleaire site van het VK), waar de totale ontmantelingskosten worden geschat op meer dan £100 miljard. Dounreay wordt echter beschouwd als technisch uitdagender per vierkante meter vanwege de experimentele aard van de snelle reactoren.

Dure probeersels he

[Ordon]

Rusland heeft een natrium gekoelde kernreactor in gebruik: BN-800.
Destijds $2,8 miljard.
Goedkoop.
De BN-1200M, een model groter, wordt aan gewerkt.
Je weet dat.
Dat de UK gefaald heeft?
Zulks heeft weinig met de technologie te maken.

Nu nog je oude koeien uit de gracht episode.

[R2D2]

Pour prolonger Tihange 1, il faudra revoir les normes de sûreté nucléaire

Bron: https://www.lalibre.be/economie/conjonc ... QJOSWDSZI/

What could possibly go wrong?

[Ordon]

Evenveel als bij de kernreactor van Three Miles Island, Unit 1, dewelke voor Microsoft uit de mottenballen gehaald wordt.
Die werd in september 2019 stilgelegd.
Bouwjaar 1968.
Normaliter in 2028 terug online: voor twintig jaar.
Intussen vervroegd naar 2027: Constellation Energy heeft het project versneld.

Centrale waar een van de zwaarste kernongevallen ooit plaatsvond, heropent... om stroom te leveren aan techreus Microsoft


Een groter obstakel in België zijn de groene pionnen op strategische posities...
Die gaan maximaal met de voeten slepen.
En de eigenaar Engie.

België heeft vijf kernreactoren om terug uit de mottenballen te halen.

[heist_175]

What could possibly go wrong?

Dat zei ik eerder al: openhouden klinkt goed op café en om de gazet te vullen met oneliners.
Maar de nieuwe veiligheidseisen vereisen bij een verlenging een stevige investering. Niet zo gek dat niemand daar veel zin in heeft.
En als ze het wel doen, gaat het ons - weer maar eens - heel dure elektriciteit opleveren.

[woutervh]

Het lijkt mij dat betonnen koeltorens nu niet echt de prioriteit hoeven te zijn van een afbraak. Lijkt me eerder een vorm van "mes op de keel houden". Het beste wat de Belgische overheid kan doen is de gesloten kerncentrales confisceren en Engie de prijs van de gebouwen betalen. Ze zijn toch maar het afbreken meer waard zogezegd, en de kosten worden toch door ons gedragen. Zo wordt er geen onherroepelijke schade toegebracht en afhankelijk van keuzes van de toekomst kunnen ze nog van nut zijn.

[Dizzy]

Engie zal maar al te graag ook de afbraak nog eens in onze nek schuiven. Betalen voor gebouwen die afgebroken moeten worden en deels besmet zijn, gekker wordt het niet. Neen, Engie heeft die torens inderdaad niet nodig om de installaties onbruikbaar te maken en zich los te maken van de tech waar ze geen toekomst in zien. Ze kunnen de bruikbare onderdelen verkopen of deels slopen, dat deden ze al.

Men is nu inderdaad bezig om de veiligheidsregels te verlagen wat uiteraard de veiligheid vermindert. Dat versnelt projecten maar verhoogt uiteraard ook de kans op nieuwe rampen. Ik denk niet dat de sector nog een ramp kan verdragen. Het kan dus een vorm van zelfmoord zijn.

Het falen van het project in UK heeft deels met de technologische uitdagingen te maken gecombineerd met de hoge kosten.

De voorgestelde samenwerking bevat naast de promotalk ook nog enkele interessante weetjes. Men moet nog op zoek naar financiering want het privékapitaal en subsidies zijn blijkbaar onvoldoende (eindeloze put). Ook stopt men na de bouw van de testopstelling want men werkt aan 2 verschillende concepten. Na de bouw van de testreactor zullen de wegen van de twee partners weer uiteen lopen. Eagles-300 wil een SMR met een vermogen van 300 megawatt commercialiseren. Newcleo werkt aan een reactor van 200 megawatt. Kortom, na de test is het weer concurrentie tegen elkaar en de andere SMR concepten.

Tot slot deze uitsmijter: Deze loodgekoelde reactoren heten ook ‘snelle’ reactoren, maar niet omdat ze snel te bouwen zijn”, beseft Bernard Salha, voorzitter van het platform voor nucleaire innovatie SNETP.

De vraag blijft ook altijd tegen welke prijs loodgekoelde kernreactoren ooit gecommercialiseerd zullen kunnen worden. Ze zullen hoe dan ook duurder zijn dan de klassieke watergekoelde SMR’s. Tot daar goedkoop dus.

[heist_175]

Het beste wat de Belgische overheid kan doen is de gesloten kerncentrales confisceren en Engie de prijs van de gebouwen betalen.

Qua investeringsklimaat zou dat niet het beste signaal zijn. De MR heeft al openlijk met dat idee gespeeld, maar het grenst aan waanzin.

[Ordon]

Ze zullen hoe dan ook duurder zijn dan de klassieke watergekoelde SMR’s. Tot daar goedkoop dus.

Bwa, alsof dat een algemene regel is.
Niet dus.

Op de site van het IAEA vind je volgend document van de LFR-AS-200 van Newcleo: Simplification, the atout of LFR-AS-200.
Een pdf bestand van tien pagina's met de vereenvoudigingen, oplossingen en verbeteringen inzake typische aandachtspunten die men kent van LFR en SFR.
In het Nederlands klinkt de titel als volgt: "Vereenvoudiging, de troef van LFR-AS-200".

Het is een team van mensen met jaren ontwerpervaring, onder andere in natrium gekoelde kernreactoren.

Deze LFR is vele malen eenvoudiger, passief veilig én compacter.

De LFR-AS-200 maakt geen gebruik van verschillende componenten die tot nu toe typisch waren voor snelle reactoren en bereikt een specifiek volume van het primaire systeem van minder dan 1 m3/MWe, d.w.z. ongeveer 4 keer minder dan dat van de SPX1 natriumgekoelde snelle reactor (SFR) en ook meerdere malen minder dan dat van andere internationale LFR-projecten, een belangrijke factor voor kostenconcurrentie.

Nu zullen journalisten typisch niet op de hoogte zijn van technische ontwerpen natuurlijk.


Zij kijken naar de bedrijfswebsite en breien een "aannemelijk" verhaal.
De voorlopers van AI / LLMs.




Uiteraard zijn er dan nog de tegenstanders van kernenergie: alles is de facto slecht.
Zij breien een negatief verhaal, helemaal los van de realiteit.

[Dizzy]

Op de site van wij van WC-eend zal er uiteraard heel wat PDF's en powerpoints te vinden zijn, in realiteit stellen we vast dat de bouwkosten stijgen en de duurtijd toeneemt. Opnieuw het verschil tussen theorie en praktijk.

Dat is trouwens niet enkel zo voor NPP's. Als de bouw langer is zullen de prijzen anders zijn op het einde dan in het begin (lees hoger). Dat is ook zo met bvb de renovatie van Gent SP. Bouwmaterialen worden duurder, arbeid wordt duurder, grondstoffen worden duurder,... Grote projecten botsen dan ook nog eens geregeld op onvoorziene problemen bvb zoals we ook zien bij projecten rond metro. Maar aan bouw zijn we nog lang niet, men moet eerst nog bewijzen dat het uberhaupt werkt en veilig is. Ondertussen loopt de achterstand verder op.

[R2D2]

Grote projecten botsen dan ook nog eens geregeld op onvoorziene problemen bvb zoals we ook zien bij projecten rond metro.

Treffende vergelijking want uit de parlementaire commissie ivm de desastreuze aanleg van Metrolijn 3 in Brussel blijkt dat de huidige problemen helemaal niet onvoorzien zijn. De studiebureaus die de voorafgaande onderzoeken deden hebben meermaals gewaarschuwd voor risico's en onzekerheden (die nu bewaarheid geworden zijn). Het was echter de politiek die beslist heeft dat allemaal te negeren en versneld met de werken te starten. De urgentie had te maken met verkiezingen die eraan kwamen.
Ivm. met de kerncentrales zien we nu ook dat men de politiek denkt te moeten sleutelen aan veiligheidsregels en termijnen.

[Dizzy]

De vergelijking gaat inderdaad redelijk goed op want ook met dit project zijn er al voorgaande projecten die faalden of wezen op ernstige problemen die men na vele jaren niet kon oplossen. Toch stelt men het voor dat het nu wel en zelfs in enkele jaren allemaal opgelost raakt. De lat lager leggen is zelden een oplossing want de lat is ooit op dat niveau gelegd voor een reden. De veiligheidseisen zijn hoog omdat de vorige niet volstonden om rampen te voorkomen. Ik vrees ervoor maar de verlaging van de veiligheid zal de volgende ramp enkel versnellen maar dan zal het ook weer de schuld zijn van anderen.

[Ordon]

Het staat zelfs online.
Je moet natuurlijk wel lezen, begin in dit topic.
Moet ik de paplepel bovenhalen?

Ja, graag. Want anders wordt het wel een vreemde discussie.
Ik stel een pertinente vraag en jij antwoordt:
"zoek mijn antwoord op het internet..."

Nja, het staat er voor Newcleo open en bloot: 2032.
Laat het nog een jaartje vroeger of later zijn.

Het eerste niet-nucleaire voorloperprototype dit jaar, 2026.
In Italië.
Nog een land met ambitieuze nucleaire ambities in de mix.
Kernenergie en HE.


Eagles and Newcleo team up for LFR technology demonstrator

11 February 2026

Het Eagles-consortium heeft een samenwerkingsovereenkomst ondertekend met de in Frankrijk gevestigde innovatieve reactorontwikkelaar Newcleo om gezamenlijk te werken aan de realisatie van de LEANDREA-technologiedemonstrator voor een loodgekoelde kleine modulaire reactor in Mol, België.

Vier Europese nucleaire technologieorganisaties lanceerden het Eagles-consortium in juni vorig jaar om de EAGLES-300 kleine modulaire reactor (SMR) te ontwikkelen en te commercialiseren, met als doel een eerste demonstratie tegen 2035 te realiseren. De overeenkomst werd ondertekend door het Belgische nucleaire onderzoekscentrum SCK-CEN, het Italiaanse nationale agentschap voor nieuwe technologieën, energie en duurzame economische ontwikkeling ENEA, het Italiaanse bedrijf Ansaldo Nucleare en de Roemeense staatsorganisatie voor coördinatie van nucleair onderzoek en ontwikkeling RATEN.

EAGLES-300 is een loodgekoelde kleine modulaire reactor van de vierde generatie. Het Eagles-consortium is van plan twee testfaciliteiten te benutten op weg naar commercialisering. De LEANDREA-technologiedemonstrator in België zal zich richten op brandstof- en materiaaltesten, terwijl het ALFRED-project (Advanced Lead Fast Reactor European Demonstrator) in Pitești, Roemenië, zal worden opgewaardeerd om te dienen als tussenstap richting commerciële inzet. Met wereldwijde commercialisering van EAGLES-300 gepland tegen 2039 verklaarde het consortium een stapsgewijze ontwikkelingsaanpak te hanteren, waarbij in elke fase technische haalbaarheid en economische levensvatbaarheid worden gewaarborgd.

De in Parijs gevestigde onderneming Newcleo voorziet in haar ontwikkelingsroute dat het eerste niet-nucleaire voorloperprototype van haar loodgekoelde snelle reactor (LFR) in 2026 in Italië gereed zal zijn en dat de eerste LFR-AS-200-reactor in Frankrijk mogelijk reeds in 2032 operationeel zal zijn, terwijl de definitieve investeringsbeslissing voor de eerste commerciële elektriciteitscentrale rond 2029 wordt verwacht.

Volgens de nieuwe overeenkomst zullen het Eagles-consortium en Newcleo synergieën ontwikkelen om de ontwikkeling van LFR-technologie in Europa te stroomlijnen door bij te dragen aan het ontwerp en de bouw van LEANDREA, waarvan de voltooiing in 2034 wordt verwacht. Deze reactor wordt ontwikkeld als zowel technologiedemonstrator als testfaciliteit voor materialen en brandstoffen. Zodra de reactor operationeel is, zullen Eagles en Newcleo beschikken over aanzienlijke bestralingscapaciteit om nieuwe materialen en brandstoffen voor snelle reactoren te testen. Dit ondersteunt de commercialisatieroutes van zowel Eagles als Newcleo.

Voor de ontwikkeling en implementatie van LEANDREA zullen Eagles en Newcleo technische ondersteuning en bijdragen delen, evenals de promotie van LEANDREA als gelijkwaardige partners. Via deze samenwerking komen het Eagles-consortium en Newcleo overeen gezamenlijk onderzoeks- en ontwikkelingsactiviteiten te identificeren en te coördineren die reeds in hun respectieve ontwikkelingsroutes zijn voorzien en kunnen worden gedeeld, met als doel overlappingen in technologische ontwikkeling binnen LEANDREA te minimaliseren.

“Met de ondertekening van deze overeenkomst herdefiniëren wij de loodgekoelde snelle reactor als Europa’s referentietechnologie voor geavanceerde reactoren,” verklaarde Stefano Buono, CEO en oprichter van Newcleo. “Samen met Eagles bundelen wij tientallen jaren van hoogstaand onderzoek naar LFR’s ten voordele van beide organisaties. Deze samenwerking zal de concurrentiekracht van de Europese nucleaire industrie versterken, waardoor zij sneller vooruitgang kan boeken en kan concurreren in de wereldwijde wedloop naar een nieuw tijdperk van nucleaire energie-implementatie.”

“Het tot volle ontwikkeling brengen en marktrijp maken van geavanceerde nucleaire technologieën in Europa vereist synergieën over nationale grenzen heen om optimaal gebruik te maken van alle beschikbare expertise; dit vormt de kern en het karakter van het Eagles-consortium,” voegde Roberto Adinolfi, voorzitter van het Eagles-stuurcomité en van Ansaldo Nucleare, toe. “Door de samenwerking met Newcleo rond LEANDREA kunnen wij dubbel werk verminderen, middelen optimaliseren en de tijdslijnen richting ons doel verkorten.”

“Als technologiedemonstrator en testfaciliteit voor materialen en brandstoffen vormt LEANDREA een cruciale stap in de verdere validatie van loodgekoelde snelle reactortechnologie,” verklaarde Peter Baeten, algemeen directeur van SCK-CEN. “Wij zijn daarom zeer tevreden dat Newcleo zich bij het Eagles-consortium aansluit voor het ontwerp en de bouw van deze infrastructuur. Door onze complementaire expertise te combineren werken wij samen aan een concreet project dat de energiezekerheid en innovatiecapaciteit van Europa kan ondersteunen.”

Mariano Tarantino, hoofd van de afdeling nucleaire energiesystemen van ENEA, verklaarde: “De samenwerking met Eagles en Newcleo vormt een belangrijke stap vooruit in het consolideren van het Europese leiderschap op dit technologisch vlak, met als doel de ontwikkeling en inzet van LFR’s te versnellen als koolstofarme, betrouwbare en duurzame energievoorziening voor Europa.”

De EAGLES-300 en de LFR van Newcleo behoorden tot negen SMR-ontwerpen die in oktober 2024 werden geselecteerd door de European Industrial Alliance on Small Modular Reactors, een initiatief van de Europese Commissie om de ontwikkeling, demonstratie en inzet van de eerste SMR-projecten in Europa in het begin van de jaren 2030 te faciliteren en te versnellen.

Bron: WNN


R.I.P. streven naar 100% hernieuwbaren.
R.I.P. uitdovingsbeleid.

[Dizzy]

Dat Italiaans prototype is niet nucleair, een belangrijk punt.

Voor de rest leerden we in begrijpend lezen dat "mogelijk" even goed "niet" kan betekenen. Beoogde data werden in de nucleaire sector zelden gehaald en niet zelden zeer ruim overschreden. Gezien de technische uitdagingen is enige voorzichtigheid dus geboden.

Men zegt wel duidelijk dat de beslissing over de financiering voor een commerciële centrale pas in 2029 genomen wordt. Men moet immers eerst nog het geld vinden, geen klein detail. Uiteraard zal men pas geld investeren als de uitdagingen die de voorbije 70 jaar onmogelijk bleken opgelost zijn. Anders zal het wat vertraging opleveren.

[Ordon]

Uiteraard zal men pas geld investeren als de uitdagingen die de voorbije 70 jaar onmogelijk bleken opgelost zijn.

Welke uitdagingen werden de voorbije 70 jaar inzake LFR onmogelijk opgelost?
Bron?

Beoogde data werden in de nucleaire sector zelden gehaald en niet zelden zeer ruim overschreden. Gezien de technische uitdagingen is enige voorzichtigheid dus geboden.

Inzake LFR?
Bron?

Men moet immers eerst nog het geld vinden, geen klein detail.

Er werd al met geld geschoven.

Europese ontwikkelaar van kernenergie newcleo heeft twee overeenkomsten ondertekend met Slowaakse bedrijven, JAVYS en Vuje, om zijn brandstof- en reactortechnologie verder te ontwikkelen.

De eerste overeenkomst met Jadrová vyraďovacia spoločnosť (JAVYS), het Slowaakse staatsbedrijf dat verantwoordelijk is voor het beheer van verbruikte splijtstof, stelt de voorwaarden vast voor een joint venture genaamd het Centrum voor Ontwikkeling van het Gebruik van Verbruikte Splijtstof (Slowaaks CVP), dat belast zal worden met:

• Het ontwikkelen en bouwen van een op een Advanced Modular Reactor (AMR) gebaseerde kerncentrale met maximaal vier LFR-AS-200-reactoren op de locatie Jaslovské Bohunice V1 in de Slowaakse Republiek;
• Het waarborgen van de ontwikkeling van een toeleveringsroute voor nucleaire brandstof, met ondersteuning van de Franse overheid, met als uiteindelijk doel de herverwerking en het gebruik van verbruikte splijtstof uit de Slowaakse Republiek mogelijk te maken en langdurige meervoudige recycling mogelijk te maken als onderdeel van een gesloten splijtstofcyclus.

Met een aandelenverdeling van 51% voor JAVYS en 49% voor newcleo zal de toekomstige joint venture zich richten op de ontwikkeling van een integrale oplossing voor het hergebruik van verbruikte splijtstof door middel van newcleo’s geavanceerde loodgekoelde snelle-reactortechnologie (LFR).

Deze benadering heeft tot doel bestaande verbruikte splijtstof om te zetten in een duurzame energiebron, waarbij gebruik wordt gemaakt van newcleo’s geplande brandstofproductiefaciliteit in Frankrijk, terwijl tegelijkertijd het volume nucleair materiaal dat definitieve opslag in een diepe geologische berging vereist aanzienlijk wordt verminderd.

Men zegt wel duidelijk dat de beslissing over de financiering voor een commerciële centrale pas in 2029 genomen wordt.

Uiteraard.
Eerst alle administratieve fases succesvol doorlopen.
Zonder toelating van de overheid en bevoegde instellingen mag je technologie nog Top Notch zijn.

Dat Italiaans prototype is niet nucleair, een belangrijk punt.

Dat is de normale gang van zaken bij een nieuw ontwerp.
Men gaat niet vanaf dag één met hoog radioactief materiaal aan de slag.

Newcleo doet een aantal zaken, waar mogelijk, parallel.
Vandaar 2032.

[Dizzy]

De uitdagingen werden al gegeven voorheen ik ga ze niet herhalen.

De vertragingen waren er ook al bij gewone centrales, bij nieuwere first of a kind zal dat eerder meer zijn dan minder, logica.

Dat geld is peanuts voor wat nodig is.

De tech moet eerst nog bewijzen dat het werkt en veilig is, pas dan kan over toelating en financiering gesproken worden.

Er zijn inderdaad veel stappen en men gaat uit van succes bij alle stappen, helaas bleek in het verleden dat vaak minder vlot te lopen. De tijd tikt echter en men weet ook dat als men niet heel snel met een werkend model komt het niet meer hoeft

[Ordon]

De uitdagingen werden al gegeven voorheen ik ga ze niet herhalen.

Je hebt helemaal niets gegeven.
Dus je kan niets herhalen.
Je geeft geen antwoord.

De vertragingen waren er ook al bij gewone centrales, bij nieuwere first of a kind zal dat eerder meer zijn dan minder, logica.

Appels en peren vergelijken.
In jouw geval: WC-eenden, dode mussen, slakken en hazen.

Dat geld is peanuts voor wat nodig is.

Nog een niet onderbouwde kwakkel.

De tech moet eerst nog bewijzen dat het werkt en veilig is, pas dan kan over toelating en financiering gesproken worden.

Werken doet een LFR: decennia militaire toepassingen.
Toelatingen voor civiel, commercieel gebruik: uiteraard, beginnende dit jaar in Italië.

Er zijn inderdaad veel stappen en men gaat uit van succes bij alle stappen, helaas bleek in het verleden dat vaak minder vlot te lopen.

Bij LFR?
Bron?

De tijd tikt echter en men weet ook dat als men niet heel snel met een werkend model komt het niet meer hoeft

Dat is niet meer dan jouw mening.
Wie nu nog altijd geen werkend model heeft: de 100% hernieuwbaar dromers én de anti-kernenergie gezinden.
In België gingen ze tegen eind 2025 zeven kernreactoren vervangen.
Dikke fiasco.
Geen wonder indien hun anti-kernenergie boekje volstaat met WC-eenden, dode mussen, slakken en hazen.
Een bewust gekozen manier van communiceren vanuit de anti-kernenergie gezinden.



Het besluit van het Belgisch Federaal Planbureau is nog altijd second to none.
Nog steeds geen alternatief van de, euhm, alternatievelingen.

Besluit

In dit artikel zijn drie mogelijke scenario's onderzocht voor het elektriciteitssysteem in 2050, de datum waarop net zero bereikt zou moeten zijn. De belangrijkste lessen zijn:

• De elektriciteitsvraag zal waarschijnlijk ongekende hoogten bereiken. De totale vraag – rekening houdend met verliezen en het verbruik van de energiesector – zou kunnen stijgen van 88 in 2020 tot 202 TWh in 2050.
• Een optimale elektriciteitsmix is een diverse mix, los van het debat over kernenergie versus offshore windenergie. Zonne-energie en invoer zullen ook belangrijke bronnen van elektriciteit zijn.
• Een enge focus op kostenminimalisatie leidt tot het volledig benutten van de maximale capaciteit van kernenergie en offshore windenergie, d.w.z. 8 GW aan geïnstalleerde nucleaire capaciteit en 8 GW in de Belgische Noordzee. Deze capaciteiten worden aangevuld door aanzienlijke investeringen in zonne-energie en onshore windenergie.
• Optimale uitkomsten zijn gevoelig voor de onderliggende aannames over de kosten van kapitaalintensieve technologieën. Gezien de risico's van investeringen in kernenergie en offshore windenergie die in de praktijk worden waargenomen, moet het beheer van dergelijke risico's een prioriteit zijn.
• Het uitsluiten van een technologie of te weinig investeren in kernenergie en offshore windenergie kan leiden tot aanzienlijk hogere gemiddelde kosten van elektriciteitsproductie.
• Er ontstaat een afweging tussen de kosten van elektriciteitsproductie en de invoerafhankelijkheid. Dit is voornamelijk te wijten aan de noodzaak om uranium te importeren in het optimale scenario.

Bron: Federaal Planbureau

[Dizzy]

Alles staat er wel degelijk, als je niet kan lezen dan is dat uw probleem, ik herhaal de problemen niet meer.

Tja, als jij denkt dat nieuwe tech sneller te realiseren valt dan deze waar men al jaren mee werkt dan is dat een conclusie voor uw rekening. Dat men er al 70 jaar aan denkt zegt genoeg hoe eenvoudig het is.

Er is niet genoeg geld opgehaald voor de realisatie van het ganse project. Er is geld om de studies op te starten en om aan de bouw van de testreactor te beginnen. In uw bron staat zelf dat men pas NA de testen (als deze lukken) financiering zal zoeken. Ook voor de brandstof zal er nog extra geld nodig zijn voor de fabrieken die deze brandstof moeten bewerken. Voorlopig heeft men in Frankrijk enkel een stuk grond, de fabriek zal niet zomaar verschijnen.

Als het al zo zeker is dat het werkt waarom zijn er dan testen nodig, juist. De toepassingen zijn inderdaad in andere omgevingen of andere toepassingen, appels en peren dus.

De tijd is geen mening, feit is dat de klok tikt en het nucleair aandeel afneemt omdat men trager vooruit gaat dan de alternatieven. Elke dag verliest nucleair aandeel en als je met projecten van vele jaren zit dan tikt dat aardig aan.

Hernieuwbaar hoeft ook geen nieuw model, het is er al. Zonnepanelen bestaan en worden nog constant verbeterd terwijl de prijs enorm gezakt is, windmolens hetzelfde. Storage is ook in een enorme opmars bezig en de transitie van EV komt ook pas goed op gang. Miljarden zijn al gebudgetteerd voor de aanpassing van grid en connecties. Kortom, de alternatieven zijn volop bezig, nucleair gaat nog wat jaren testen.

De realiteit is dat 5 van de 7 dicht zijn en de lamp nog altijd niet uit is. De tikker voor de laatste 2 is ook al bezig dus de tijd dringt wel degelijk of men wordt ingehaald door de realiteit en geen planbureau powerpoint die daar ook maar iets aan kan veranderen.

[Ordon]

't Ja, daar ga je weer.
Een tekst waar de frustratie van afdruipt.

Een mix Dizzy.
Een mix van kernenergie en HE.

[R2D2]

Maar hoe kom je aan een mix als nucleair nooit tijdig opgeleverd geraakt en HE zwaar tegengewerkt wordt?
De enige mix die we overhouden zal een mix van import uit de buurlanden zijn.

[Ordon]

Nucleair was vorige eeuw al klaar.
Zeven kernreactoren in België.


Heden wordt er wereldwijd aan zeventig nieuwe kernreactoren gewerkt.
Honderden in de pipeline.

Zoals ik al schreef: een mix van kernenergie en HE.

Frustratie alom bij de anti-kernenergie gezinden.

[R2D2]

Wereldwijd? Voor België betekent dat: import.

[Ordon]

In België hadden we teveel anti-nucleairgezinden én 100% hernieuwbaar dromers.
Fiasco natuurlijk.

Dat is gecorrigeerd: met 102 tegen 8 bij 31 onthoudingen.




De overblijvende anti-nucleairgezinden nog meer gefrustreerd.