Userbase

Even een totaal niet technisch vraagstuk, waar ik gewoon niet meer weet waar ik terecht kan.

Ikzelf werk voltijds, en verdien niet slecht (kan steeds beter, maar ik zit -denk ik- wel goed).

Mijn partner werkt op dit moment niet.
Alles van jobs dat ze al uitgevoerd heeft, houdt ze maximaal een paar dagen vol, en dan crasht haar lichaam, en heeft ze langdurig rust nodig.

Omtrent het financiële maak ik mij hierover zorgen:
Ze heeft geen recht op ziekteuitkering, en wordt steeds geweigerd.
Ze heeft tijdelijk recht op werkloosheidsuitkeringen, en dit komt neer op 300 euro per maand bruto (geen tikfout helaas).

Bij VDAB volgen ze haar op, en hebben ze haar letterlijk gezegd dat ze geen job dient te zoeken, gezien ze te invalide is om te werken.
Ook een maatwerkbedrijf is volgens hun niet mogelijk.

Alle dokters die haar onderzoeken zeggen dat ze niets kunnen doen aan haar, behalve proberen iets van comfort aan te bieden door middel van heel zware medicatie, en erkennen dat ze invalide is.
Behalve... de arts van het FOD DG personen met een handicap. Die controleert haar voor 1 minuut, en oordeelt dat ze perfect normaal kan zijn.
Dus geen recht op iets van hulp via deze route.

Het OCMW is ze ook al gepasseerd.
Daar wist men te zeggen dat mijn wedde boven de grenzen ligt, en ze niets kunnen doen voor haar.
En dat zal ik niet ontkennen, ik heb een deftige wedde, maar om met een "nieuw samengesteld gezin", bestaande uit 6 personen, te overleven op 1 wedde...

Dus samengevat:
Partner is niet arbeidsgeschikt, en zal dit wellicht nooit meer zijn.
Geen recht op uitkeringen via mutualiteit.
Tijdelijk recht op werkloosheidsuitkering, met een bedrag waarmee je in de praktijk niet veel bent.
Geen hulp via FOD of OCMW.

Ik leef heel zuinig en spaarzaam, maar toch zie ik keer op keer m'n reserves slinken, en ik begin hier meer en meer stress door te krijgen ook.

Daarom doe ik even m'n oproep op dit forum, in de hoop dat er hier iemand zit die weet of er nog routes zijn die we kunnen bewandelen.

Daarbuiten geef ik voor de duidelijkheid mee: als er ooit een medisch iets gevonden wordt waarmee ze voldoende geholpen zou zijn om terug aan de slag te kunnen, is dit onze voorkeur, maar voorlopig helpen alle behandelingen die ze al ondergaan heeft helaas niet.

Omdat ze kijken naar jouw loon, zijn jullie dan wettelijk samenwonend?

Inderdaad, wettelijk samenwonend.

Dit lijkt sterk op Long Covid.

het ligt er natuurlijk aan "wat" ze heeft (als in: waarom crasht ze na een paar dagen)
in functie daarvan kan je misschien kijken naar jobs die WFH zijn, bijvoorbeeld?

wat betreft de medische wereld en "oplossingen vinden".... als je heel veel tijd, en nog meer geluk hebt,
dan is er een kleine kans dat er ooit een mogelijke hulp gevonden kan worden (let op hoeveel 'ifs' ik gebruik....)
zelf zit ik al bijna 2 decennia met onverklaarde vermoeidheid waar ze ook niets voor vinden, en ik moet dus ook maar zien te werken (ondertussen gelukkig grotendeels wfh waardoor dat iets beter vol te houden is)

voor invaliditeit is het ook een zoektocht, mijn moeder (met MS) heeft ook lang nergens recht op gehad, en nu (een eeuwigheid nadat ze al MS heeft en ik dacht alles uitgezocht te hebben), was er nog een hoop papierwerk niet in orde,
dus het is ook niet alsof iemand je gaat helpen (als je een belgische ID hebt)

helaas heb ik geen echte tips voor je, maar weet dat als ze invaliditeit zou krijgen (de erkenning), je dan nog steeds een grote kans hebt dat je géén geld zal krijgen: het loon van het gezin is namelijk een bepalende factor,
want het budget voor de hulpbehoevenden is veel te laag in vergelijking met het aantal personen, en (logischerwijze) komen de mensen met een (totaal)inkomen van <2000 net (wat al niet slecht is voor sommigen, maar voor mensen met zorgnood door kosten toch erg laag kan zijn) sowieso voor op degenen die meer hebben,
een erkenning van invaliditeit is dus geen magic bullet, en het enige wat dat je (over het algemeen) garandeert is dat ze je niet verplicht naar de rva/vdab sturen om de x tijd, niet dat je er iets voor zal krijgen.

het enige wat je misschien wel kan proberen is om ipv wettelijk samenwonend te zijn, dat aan te passen, zodat haar inkomen apart geteld zou worden,
maar dan verlies je dus mogelijks weer andere voordelen (en ik heb geen idee of dat uberhaupt haalbaar is indien het domicile gelijk blijft en het niet om zorgwonen gaat)

@blaatpraat Ik ken de leeftijd van je partner niet, maar de (peri-)menopauze kan er zwaar inhakken bij vrouwen met 'vage' symptomen, spijtig genoeg nog niet zo erkend in de medische wereld. Misschien een piste die onderzocht kan worden ? Mijn echtgenote heeft er veel last van gehad en door het gebruik van bio-identieke hormonen is het serieus verbeterd.

@Splitter Laat uw testosteron niveau eens testen, had ook al 10j (als dertiger) het gevoel dat ik geen energie meer had en altijd vermoeid was, na het kijken van een engelse docu over TRT (Testosterone Replacement Therapy) en de hormoon ervaring van mijn echtgenote, heb ik mijn testosteron waarde eens laten testen via een bloedonderzoek, deze was aan de ondergrens van wat volgens de medische wereld het 'normaal' is. Dokter wilde me geen testosteron voorschrijven, maar ik wou ervaren hoe ik me zou voelen als ik meer richting de bovengrens waarde zou gaan. Na wat zoeken een dokter (de gynaecoloog van mijn vrouw) gevonden die wel wilde voorschrijven om te testen, amaai, ik ben een totaal andere mens (in de goede zin ) en ben het dus blijven gebruiken.

Voor de menopauze werd er in de jaren '90 nogal vlot hormonen voorgeschreven en een nogal brakke studie die de negatieve effecten daarvan (over)belichtte heeft iedereen (gebruikers en voorschrijvers) heel angstig gemaakt daarover. We zijn ondertussen enkele generaties hormonen én een pak kwalitatieve studies verder en het verhaal is - medische gezien - veel genuanceerder dan de negatieve studie. Maar velen (gebruikers en voorschrijvers) zijn nog altijd overwegend huiverachtig.
Ik ben geen arts, noch ambitie, maar ik zou u - voor de hormonen of anderzijds - laten bijstaan door een arts. Misschien ben je de goede/juiste arts nog niet tegengekomen.

blaatpraat schreef: 4 maanden geleden

Daarbuiten geef ik voor de duidelijkheid mee: als er ooit een medisch iets gevonden wordt waarmee ze voldoende geholpen zou zijn om terug aan de slag te kunnen, is dit onze voorkeur, maar voorlopig helpen alle behandelingen die ze al ondergaan heeft helaas niet.

En wat zegt sociale dienst ziekenfonds over haar dossier. (wel eerst afspraak maken)
Want lees daar niks over.
En met een postcode kan al makkelijker de juiste info bezorgd worden, hoe wat, waar , wat voor erkenning.
Daar start alles tot tegemoetkoming, erkenning invalide.
En jammer maar waar het een ziekenfonds is het andere niet.

Ongeveer dezelfde situatie hier, maar mijn partner heeft een aantal jaren als ambtenaar gewerkt. Nadien ziek geworden en "afgekeurd voor arbeid".
Ons groot geluk is dat ze effectief ambtenaar was en kan terugvallen op een medisch pensioen, wat toch heel wat hoger is dan de genoemde €300.

Kan je geen beroep aantekenen tegen de beslissing van de arts?
Wat er ook belangrijk is, is van echt een compleet dossier op te bouwen, van elke arts, elke therapeut, elk medisch onderzoek, en dat in te dienen.

Voor mij is het anders:
Ben samenwonend met moeder.
Heb in totaal 7,5 jaar gewerkt in IT.
En ben daarna arbeidsongeschikt verklaard en heb bij de VDAB / RVA 10 jaar op niet-toeleidbaar naar werk gestaan.
Hierbij behield ik wel mijn Verhoogde Tegemoetkoming.
Ondertussen werd FOD al in orde gebracht.
Bij het FOD heb ik 7 punten, vermindering verdienvermogen én een erkenning voor onbepaalde duur.
Dus recht op inkomensvervangende tegemoetkoming én integratiepremie.
Nu inwonende bij moeder, krijg nog werkloosheidssteun tot 1 juli 2026.
En daarna schakel ik rechtstreeks over op FOD met een inkomen (inwonend bij ouders) van 1000 Euro per maand, inclusief krijgen wij: gratis huisvuilzakken, sociale voordelen op gas en elektriciteit en 80% korting op water, + verhoogde tegemoetkoming en 50% vermindering op trein.
Ik word dan op 1 juli 2026 uitgeschreven bij de VDAB en RVA.
Daarnaast heb ik nog PVB erkenning bij de Vlaamse overheid, waarbij ik een 100% gratis De Lijn abonnement heb.

Voor mij zelfde verhaal als OP, buiten dan dat we die zoektocht zelfs niet gestart zijn. En om haar ook niet constant achtervolgt te laten worden door alle overheids instanties heb ik haar overal uitgeschreven, dus ook géén uitkering meer. Dan later de stap genomen om zelfstandige te worden zodat ik haar een loon kan uitkeren zodat ze toch iets kon opbouwen en ze rechten heeft als er ooit iets met mij gebeurd.

En zo zijn er zoveel (en ergere) schrijnende voorbeelden in onze maatschappij waarbij sommige tussen de mazen van het opvangnet vallen. Maar ik vrees dat ook jij het zelf zal moeten gaan oplossen.

StarWing schreef: 4 maanden geledenOngeveer dezelfde situatie hier, maar mijn partner heeft een aantal jaren als ambtenaar gewerkt. Nadien ziek geworden en "afgekeurd voor arbeid".
Ons groot geluk is dat ze effectief ambtenaar was en kan terugvallen op een medisch pensioen, wat toch heel wat hoger is dan de genoemde €300.

Dat groot geluk is ook relatief want een cadeau is zo'n vroegtijdige invaliditeit niet. Het hangt vooral af van hoe lang je al werkte en hoeveel pensioen je dus al opbouwde. Wie jong in deze situatie terecht komt, is dus veroordeeld tot armoede of afhankelijkheid van anderen. Je kan ook niet meer gaan werken.

Het vangnet is inderdaad een net en daarin zitten meer gaten dan draad. Sommigen zullen er dus niet in vallen en beperkte rechten hebben. Dit is soms onrechtvaardig maar dan moet je ook beseffen dat het vangnet hier nog ruim en soms ruimer is dan elders.

Wat ik wel wil afraden is zelf afstand doen van rechten of geen aanvraag doen. Het is niet altijd gemakkelijk en kost moeite maar opgeven heeft ook nog nooit iets opgeleverd.